نحوه انتخاب فرش مناسب برای هر اتاق در خانه | راهنمای اندازه، مواد و قرار دادن

در واقع به چه اندازه فرشی نیاز دارید؟

انتخاب سایز اشتباه رایج ترین اشتباهی است که مردم مرتکب می شوند. فرشی که خیلی کوچک است باعث می شود اتاق از هم گسیخته شود، مثل اینکه مبلمان در وسط ناکجاآباد شناور است، در حالی که فرش خیلی بزرگ می تواند فضایی را تحت الشعاع قرار دهد و بودجه شما را بی جهت از بین ببرد. قاعده کلی این است که فرش محل شما باید به اندازه ای بزرگ باشد که حداقل پایه های جلویی مبلمان شما روی آن قرار گیرند، که به صورت بصری قسمت نشیمنگاه را به هم متصل می کند. برای اتاق‌های غذاخوری، فرش باید به اندازه‌ای بزرگ باشد که صندلی‌ها حتی زمانی که بیرون کشیده می‌شوند روی آن بمانند. در زیر یک جدول مرجع سریع وجود دارد که به شما کمک می کند اندازه فرش مساحت مناسب را برای اتاق های معمولی در خانه خود پیدا کنید.

انتخاب متریال فرش مناسب برای سبک زندگی شما

مواد شما فرش منطقه بر همه چیز تأثیر می گذارد، از احساس زیر پا گرفته تا آسانی لکه شدن و مدت زمان ماندگاری آن. قبل از اینکه عاشق یک الگو یا رنگ شوید، باید به این فکر کنید که چگونه فرش در واقع روزانه مورد استفاده قرار می گیرد. یک فرش در یک اتاق نشیمن رسمی کم تردد می تواند ظریف باشد، در حالی که فرش در یک اتاق گلخانه یا اتاق بازی بچه ها باید از نشت، گل و لای و ترافیک مداوم پا جان سالم به در ببرد.

• فرش‌های پشمی: به طور طبیعی مقاوم در برابر لکه، بادوام و نرم هستند که آنها را به گزینه‌ای عالی برای اتاق نشیمن و اتاق خواب تبدیل می‌کند.
• فرش های مصنوعی (پلی پروپیلن، نایلون): مقرون به صرفه، مقاوم در برابر محو شدن، و تمیز کردن آسان، ایده آل برای مناطق پرتردد یا خانه هایی با حیوانات خانگی.
• فرش های نخی: سبک، قابل شستشو با ماشین در اندازه های کوچکتر، و برای فضاهای معمولی مانند آشپزخانه یا اتاق بچه ها عالی است.
• قالیچه های ناحیه جوت و سیزال: بافت طبیعی که گرما را می افزاید، اما با ریزش کمتر قابل بخشش است، بنابراین برای اتاق های خشک و کم رطوبت مناسب تر است.
• فرش‌های ابریشم یا ترکیبی از ابریشم: درخشندگی و نرمی مجلل، بهتر است برای فضاهای کم‌ترافیک و تزئینی به جای پیاده‌روهای روزمره حفظ شود.

چگونه یک فرش سطحی را با دکوراسیون موجود خود مطابقت دهید

یک فرش منطقه می تواند اتاق را به هم ببندد یا با همه چیز در اطراف آن برخورد کند، بنابراین کمک می کند که آن را به عنوان یکی از آخرین تصمیمات مهم تلقی کنیم نه اولین. اگر قبلاً پرده‌های طرح‌دار، صندلی برجسته یا آثار هنری با رنگ‌های تند دارید، به فرش ناحیه خود به‌عنوان لایه پشتیبان نگاه کنید تا ستاره نمایش. یک فرش جامد یا با بافت ظریف اغلب زمانی بهتر عمل می کند که اتاق از قبل کارهای زیادی داشته باشد، در حالی که یک فرش طرح دار می تواند به یک فضای خنثی و مینیمالیستی شخصیت بیافزاید.

از نظر رنگ، کشیدن یک یا دو سایه از دکور موجود به داخل فرش، ظاهری منسجم ایجاد می‌کند بدون اینکه همه چیز دقیقاً مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال، اگر مبل شما خاکستری گرم است، فرشی با رنگ‌های زنگ‌زده، خردلی یا سرمه‌ای می‌تواند مکمل آن باشد و در عین حال جذابیت بصری را به آن اضافه کند. از پوشاندن یک فرش کوچکتر با بافت روی یک فرش خنثی بزرگتر نیز نترسید، که تکنیکی محبوب برای عمق بخشیدن به مناطق نشیمن با پلان باز است.

نکات قرار دادن: کجا و چگونه فرش منطقه خود را بچینید

قرار دادن اتاق نشیمن

در اتاق نشیمن، فرش منطقه باید گروه نشیمن اصلی را لنگر بیاندازد. رایج‌ترین چیدمان این است که دو پایه جلویی مبل و صندلی‌ها روی فرش قرار می‌گیرند، با پایه‌های عقبی که بدون نیاز به فرش بزرگ، فضا را ثابت نگه می‌دارد. اگر بودجه و اندازه اتاق شما اجازه می دهد، قرار دادن هر چهار پایه از هر قطعه مبلمان روی فرش، ظاهر یکپارچه تر و صیقلی تر ایجاد می کند.

قرار دادن اتاق خواب

برای اتاق خواب، موقعیت به اندازه اندازه اهمیت دارد. یک روش رایج این است که قالیچه را به اندازه دو سوم زیر تخت بلغزانید، بنابراین 18 تا 24 اینچ فراتر از هر طرف و پای تخت گسترش می یابد. به این ترتیب پاهای شما در لحظه ای که از رختخواب بیرون می آیید، به جای کفپوش سرد، روی چیزی نرم قرار می گیرند.

قرار دادن اتاق غذاخوری

در اتاق ناهارخوری، فرش ناحیه را زیر میز وسط قرار دهید و مطمئن شوید که به اندازه کافی بزرگ است که صندلی ها روی فرش باقی بمانند، حتی زمانی که کسی برای ایستادن به عقب فشار می آورد. فرشی که در اینجا خیلی کوچک است، باعث می‌شود که پایه‌های صندلی گرفته شود و به مرور زمان دسته‌بندی شود و هم مزاحم و هم خطر زمین خوردن شود.

نکاتی در مورد نگهداری و نظافت فرش

مراقبت های معمولی کمی باعث می شود تا فرش منطقه برای سال ها شاداب به نظر برسد. جاروبرقی یک یا دو بار در هفته به از بین بردن کثیفی و شن و ماسه ای که در غیر این صورت به الیاف خرد می شود و زود از موعد آنها را فرسوده می کند، کمک می کند. برای فرش‌هایی که در مناطق پرتردد قرار دارند، چرخاندن آن‌ها هر شش ماه یک‌بار نور آفتاب و فرسودگی ناشی از ترافیک را یک‌نواخت می‌کند، بنابراین کل فرش به‌جای ایجاد یک مسیر فرسوده آشکار، با سرعت یکسانی کهنه می‌شود.

• به جای مالش، بلافاصله با یک پارچه تمیز ریخته می شود، که می تواند مایع را به عمق الیاف فشار دهد.
• برای جلوگیری از لیز خوردن، بالشتک و محافظت از کفپوش زیر آن از یک پد فرش زیر آن استفاده کنید.
• فرش های پشمی یا ابریشمی را هر 12 تا 18 ماه یکبار تمیز کنید تا کیفیت الیاف حفظ شود.
• گاهی اوقات فرش ها را در فضای باز هوا دهید تا بوها کاهش یابد و الیاف طبیعی تنفس کنند.
• در صورت امکان فرش ها را از نور مستقیم و طولانی مدت خورشید دور نگه دارید تا از رنگ پریدگی کندتر شود.

اشتباهات رایج فرش سطحی که باید از آنها اجتناب کنید

حتی صاحبان خانه های باتجربه هنگام خرید فرش منطقه ای در چند تله قابل پیش بینی می افتند. خرید تنها بر اساس عکس بدون بررسی ابعاد واقعی یکی از بزرگ‌ترین مقصران است، زیرا فرش‌ها تقریباً همیشه در فضای مجازی کوچک‌تر از نمایشگاه یا اتاق واقعی شما به نظر می‌رسند. پرش از رویه فرش یکی دیگر از اشتباهات رایج است که منجر به لیز خوردن، دسته شدن و سایش سریعتر فرش و کف زیر آن می شود.

همچنین دست کم گرفتن میزان تفاوت رنگ و نقش فرش در زیر نور خانه شما در مقایسه با نور یک فروشگاه یا صفحه نمایش آسان است. در صورت امکان، یک نمونه نمونه سفارش دهید یا فرش را در فضای خود در نور روز و عصر قبل از انجام کار بررسی کنید. در نهایت، در برابر تمایل به انتخاب فرشی کاملاً مطابق با روند مقاومت کنید. الگوهای کلاسیک و همه کاره و پایه‌های خنثی معمولاً در دکوراسیون شما ماندگاری بسیار طولانی‌تری نسبت به چیزهای فوق‌العاده مد روز دارند که ممکن است در چند سال آینده احساس شود.